این ماده میگوید کسی که برای آزادی متهم «کفیل» شده یا مالی را بهعنوان «وثیقه» گذاشته است، نباید بهصرفِ اینکه متهم آزاد شده، هر زمان خواسته شود که متهم را حاضر کند. طلبیدن متهم از کفیل یا وثیقهگذار فقط در یک حالت درست است: زمانی که حضور خودِ متهم برای تحقیقات، برای دادرسی یا برای اجرای حکم ضرورت داشته باشد.
واژههای «کفیل» و «وثیقهگذار» به کسی گفته میشود که تعهد کرده در صورت نیاز، متهم را حاضر کند یا مالی را بهعنوان تضمین سپرده است.
در تبصره آمده است که اگر از مقررات این ماده تخطی شود، پیامد آن محکومیت انتظامی تا درجه چهار است؛ یعنی برخورد با فرد خاطی در چارچوب انتظامی و تا همان درجهای که در متن ذکر شده، انجام میشود.