این ماده دربارهٔ «کفالت» در پروندههای کیفری است. بر اساس آن، وقتی کسی میخواهد کفیل (ضامن) شخص دیگری شود، کفالت او فقط زمانی پذیرفته میشود که بازپرس مطمئن شود این کفیل توانایی پرداخت وجهالکفاله را دارد و در این مورد تردیدی نداشته باشد.
اگر بازپرس مطمئن نشود که کفیل توانایی پرداخت دارد، باید فوراً موضوع را به دادستان اطلاع دهد. دادستان باید همان روز به این موضوع رسیدگی کند و نظر بدهد. نظر دادستان برای بازپرس لازمالاجراست؛ یعنی بازپرس باید طبق آن عمل کند. اگر دادستان نظر بازپرس را تأیید کرد، این موضوع در پرونده نوشته میشود.
تبصرهٔ این ماده میگوید اشخاص حقوقی (مثل شرکتها) هم با رعایت مقررات همین ماده میتوانند کفیل شوند. نکته: متن دقیقاً مشخص نکرده که منظور از «مراتب در پرونده درج میشود» چه جزئیاتی باید ثبت شود و واژهٔ «ملائت» در متن توضیح داده نشده است.