این ماده میگوید وقتی بازپرس (قاضی تحقیق در پروندههای کیفری) میخواهد از شاهدها و کسانی که اطلاعاتی از ماجرا دارند (مطلعان) سؤال کند، باید از هر کدام جداگانه و بدون اینکه متهم آنجا حاضر باشد، تحقیق کند. یعنی هر شاهد در جلسهای جداگانه و دور از چشم متهم حرف میزند.
نکته دوم اینکه منشیِ جلسه گفتههای این افراد را ثبت و نوشته میکند و بعد باید آن نوشته به امضا یا اثر انگشت خودشان برسد؛ یعنی شاهد تأیید میکند که آنچه نوشته شده، حرف خودش است.
نکته سوم اینکه اگر لازم شد دوباره از این افراد سؤال شود، یا بخواهند شاهد و مطلع را با کسی روبهرو کنند (مواجهه)، این کار مانعی ندارد. اما در این حالت باید دلیلِ این ضرورت در صورتجلسه نوشته شود. متن این ماده تبصره ندارد و در خودِ آن توضیح بیشتری دربارهٔ اینکه چه چیزی «ضرورت» حساب میشود یا مواجهه چطور انجام میشود، داده نشده است.