این ماده میگوید بازپرس (قاضی تحقیق در پروندههای کیفری) میتواند شخصی را که آمدنش یا تحقیق از او برای روشن شدن موضوع پرونده لازم است، احضار کند. این کار به چهار شکل ممکن است انجام شود: خود بازپرس چنین تشخیص دهد، شاکی آن شخص را معرفی کند، متهم درخواست کند، یا مقامات مربوطه اعلام کنند. احضار هم باید بر اساس مقررات انجام شود.
تبصره ۱ به نتیجهٔ نیامدن شاهد یا مطلع میپردازد: اگر عذر موجهی نداشته باشد، جلب میشود (یعنی با اجبار آورده میشود). اما اگر عذر موجهی داشته باشد و بازپرس آن عذر را بپذیرد، یک بار دیگر احضار میشود و تنها در صورت نیامدن این بار، جلب میشود.
تبصره ۲ اجازه میدهد تحقیق از شهود و مطلعان به صورت الکترونیکی انجام شود، اما به شرطی که دلیل پرونده فقط شهادت آنان نباشد و مقررات مربوط به دادرسی الکترونیکی هم رعایت شود.