این ماده دربارهٔ زمانی است که متهم (کسی که اتهام به او وارد شده) فرار کرده و بازپرس مطمئن است که او متواری است. در این حالت بازپرس یک «برگه جلب» صادر میکند؛ یعنی کاغذی که به ضابطان دادگستری (مأموران نیروی انتظامی) اجازه میدهد متهم را پیدا کنند و او را بگیرند و نزد بازپرس بیاورند. در این برگه، مدت زمانی که این برگه اعتبار دارد هم مشخص میشود.
تبصره ۱ میگوید اگر مأموران نتوانستند متهم را در آن مدت تعیینشده بگیرند، باید دلیل نتوانستن خود را گزارش کنند. تبصره ۲ میگوید اگر ضرورت داشته باشد، بازپرس میتواند برگه جلب را برای مدت مشخصی به شاکی (کسی که شکایت کرده) بدهد تا با معرفی شاکی، مأموران حوزه قضائی مربوط متهم را بگیرند و تحویل دهند.
تبصره ۳ هم دربارهٔ حالتی است که متهم در خانه یا محل کار خودش یا شخص دیگری پنهان شده باشد؛ در این صورت مأموران باید برای وارد شدن به آن محل، از مقام قضائی اجازه (حکم ورود) بگیرند.