این ماده دربارهٔ مرحلهای است که قرار کارشناسی اجرا میشود؛ یعنی وقتی کارشناس برای بررسی موضوع، کار خود را انجام میدهد. بر اساس این متن، شهود تحقیق و دیگر کسانی که حق دارند در زمان اجرای این قرار حاضر باشند، میتوانند با نظریهٔ کارشناس مخالفت کنند، به شرط آنکه دلیل مخالفت خود را هم ذکر کنند.
مخالفت این افراد باید در صورتجلسه نوشته شود؛ یعنی صرفِ اعلام مخالفت کافی نیست، بلکه ثبت آن در صورتجلسه هم پیشبینی شده است.
این متن فقط دو چیز را میگوید: چه کسانی میتوانند مخالفت کنند و نتیجهٔ این مخالفت کجا ثبت میشود. متن دربارهٔ اینکه این مخالفت چه اثری بر روند پرونده دارد یا چه مرجعی به آن رسیدگی میکند، چیزی نگفته است.