این ماده دربارهٔ کار با آثار و شواهدی است که در صحنه جرم پیدا میشود. طبق آن، از آثاری که قابل جابهجایی هستند و میتوانند در کشف جرم کمک کنند، باید به اندازهٔ لازم نمونه برداشت شود.
نکتهٔ مهم دیگر این است که این آثار باید طوری مهر و موم شوند که در معرض تلف و از بین رفتن نباشند؛ یعنی به شکلی بستهبندی و علامتگذاری شوند که سالم بمانند.
این ماده فقط یک حکم کلی دربارهٔ برداشت و نگهداری این آثار بیان میکند و جزئیات بیشتری مثل نحوهٔ دقیق مهر و موم یا مرجع انجام آن را مشخص نمیکند. همچنین متن ماده به تبصرهای اشاره نکرده است.