ماده ۱۳۴ قانون آیین دادرسی کیفری

متن بازبینی‌نشده

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

از تمام آثار قابل انتقال موجود در صحنه جرم که در کشف جرم موثر است باید به میزان لازم برداشت و به نحوی مهر و موم نمود که در معرض تلف نباشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ کار با آثار و شواهدی است که در صحنه جرم پیدا می‌شود. طبق آن، از آثاری که قابل جابه‌جایی هستند و می‌توانند در کشف جرم کمک کنند، باید به اندازهٔ لازم نمونه برداشت شود.

نکتهٔ مهم دیگر این است که این آثار باید طوری مهر و موم شوند که در معرض تلف و از بین رفتن نباشند؛ یعنی به شکلی بسته‌بندی و علامت‌گذاری شوند که سالم بمانند.

این ماده فقط یک حکم کلی دربارهٔ برداشت و نگهداری این آثار بیان می‌کند و جزئیات بیشتری مثل نحوهٔ دقیق مهر و موم یا مرجع انجام آن را مشخص نمی‌کند. همچنین متن ماده به تبصره‌ای اشاره نکرده است.

مصادیق واقعی

فرض کنید در صحنهٔ یک سرقت، یک چاقو با اثر انگشت پیدا می‌شود. مأموران به اندازهٔ لازم از آن برداشت می‌کنند و آن را طوری مهر و موم می‌کنند که اثر انگشت پاک نشود یا شیء آسیب نبیند.
فرض کنید مریم در محل یک حادثه یک لیوان باقی‌مانده پیدا می‌کند که ممکن است در کشف جرم مؤثر باشد؛ این لیوان باید به میزان لازم برداشت و به شکلی مهر و موم شود که در معرض تلف نباشد.

سؤالات پرتکرار

از صحنه جرم چه چیزهایی برداشت می‌شود؟

از آثار قابل انتقالی که در کشف جرم مؤثر هستند، به میزان لازم برداشت می‌شود.

چرا این آثار را مهر و موم می‌کنند؟

تا در معرض تلف نباشند و سالم بمانند.

آیا همهٔ آثار موجود در صحنه جرم باید برداشت شود؟

بر اساس این متن، برداشت «به میزان لازم» است، نه همهٔ آثار.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی کیفری ←