این ماده به بازپرس (یکی از مقامهای قضایی که در مرحلهٔ تحقیقات مقدماتی پرونده را بررسی میکند) میگوید وقتی با جسدی روبهرو میشود، برای اینکه جسد حفظ شود، هویت فرد فوتشده معلوم شود و روشن شود چطور فوت کرده، باید کارهایی مثل کشیدن کروکی (طرح ساده از محل و وضعیت جسد)، عکسبرداری و در صورت امکان فیلمبرداری از جسد انجام دهد و دستورهای لازم دیگر را صادر کند.
نکتهٔ مهم این است که متن، این اقدامها را بر عهدهٔ بازپرس گذاشته و از عبارت «و غیره» و «دستورهای لازم» استفاده کرده است؛ یعنی فهرست کارها در همین متن محدود و دقیق مشخص نشده و بخشی از آن به تشخیص بازپرس واگذار شده است. همچنین قید «در صورت امکان» برای فیلمبرداری نشان میدهد این کار همیشه و در هر شرایطی الزامی نیست.
این ماده تبصره ندارد و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.