این ماده دربارهٔ حالتی است که جرم در حوزهٔ قضائی محل مأموریت بازپرس رخ نداده، ولی در حوزهٔ او کشف شده یا متهم در آن حوزه دستگیر شده است. در چنین حالتی بازپرس همانجا تحقیقات و اقدامات لازم را انجام میدهد و اگر لازم باشد قرار تأمین (قرارهایی مثل بازداشت موقت یا سایر تأمینها که برای دسترسی به متهم صادر میشود) صادر میکند.
اگر قرار صادرشده به بازداشت متهم منتهی شود، ابتدا به اعتراض متهم در دادگاه کیفری که بازپرس در کنار آن کار میکند رسیدگی میشود. سپس با صدور قرار عدم صلاحیت، پرونده همراه با خود متهم حداکثر ظرف چهل و هشت ساعت به دادسرای محلی که جرم در آن واقع شده فرستاده میشود.
این ماده تبصره ندارد و تنها متن همینطور که آمده توضیح داده شده است.