این ماده میگوید بازپرس (قاضی تحقیقات مقدماتی) نمیتواند به این بهانه که متهم مشخص نیست، فرار کرده یا پیدا کردنش سخت است، کار تحقیق را متوقف کند. اما در جرائم تعزیری درجه چهار تا هشت، یک راه پیشبینی شده است: اگر با همهٔ بررسیهای لازم، مرتکب جرم پیدا نشد و دو سال کامل از زمان وقوع جرم گذشت، بازپرس با موافقت دادستان میتواند قرار «توقف تحقیقات» صادر کند و پرونده بهطور موقت بایگانی شود.
اگر پرونده شاکی داشته باشد، این تصمیم به شاکی اطلاع داده میشود. شاکی میتواند در همان مهلتی که برای اعتراض به قرارها وجود دارد، به این قرار اعتراض کند. اگر بعداً شاکی هویت مرتکب را به دادستان بگوید یا مرتکب از راه دیگری شناخته شود، دادستان دستور میدهد که موضوع دوباره تعقیب شود.
در پروندههایی که طبق قانون مستقیم در دادگاه مطرح میشوند، خودِ دادگاه بر اساس همین مقررات این کار را انجام میدهد. نکته: این ماده در متن دادهشده تبصرهای ندارد؛ همچنین ماده به «مهلت اعتراض به قرارها» ارجاع داده است، اما مقدار آن مهلت در همین متن نیامده و باید از جای دیگر قانون فهمید.