این ماده یک حکم کلی دربارهٔ دادخواستهایی است که کامل نیستند. طبق این متن، در دو حالت، دفتر دادگاه دادخواست را قبول میکند؛ اما قبول شدن به معنای «به جریان افتادن» پرونده نیست. یعنی پرونده تا زمانی که نقص آن برطرف نشود، رسماً وارد مسیر دادرسی نمیشود.
حالت اول این است که به دادخواست و برگههای پیوست آن، برابر قانون تمبر زده نشده باشد یا هزینهٔ مربوطه پرداخت نشده باشد. حالت دوم این است که بندهای ۲، ۳، ۴، ۵ و ۶ ماده ۵۱ این قانون رعایت نشده باشد.
خودِ این ماده توضیح نمیدهد که آن بندها چه چیزی هستند و فقط به آنها ارجاع داده است؛ همچنین نگفته که این تکمیل چگونه و در چه فرصتی باید انجام شود و فقط گفته «به شرح مواد آتی». بنابراین جزئیات آن را باید از مواد بعدی همین قانون دنبال کرد.