این ماده دربارهٔ داوری است؛ یعنی وقتی دو طرف توافق کردهاند که اختلافشان به داوری حل شود، اما در عمل نمیتوانند یا نمیخواهند بر سر انتخاب داور به توافق برسند. متن چند حالت را نام میبرد: موردی که قرار است فقط یک داور انتخاب شود و طرفین بر سر او توافق نمیکنند یا نمیتوانند توافق کنند؛ موردی که داور یکی از طرفین فوت کند یا استعفا بدهد و آن طرف نخواهد جانشین او را تعیین کند؛ و موردی که انتخاب داور به یک شخص سوم واگذار شده باشد و آن شخص از تعیین داور خودداری کند یا تعیین داور از سوی او ممکن نباشد.
در این حالتها، هر یک از طرفین میتواند با معرفی داور مورد نظر خود و از طریق فرستادن «اظهارنامه» (یک سند رسمی که از طریق دفتر رسمی برای طرف مقابل ارسال میشود) از طرف دیگر بخواهد که ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ اظهارنامه، نظر خود را دربارهٔ داور واحد اعلام کند، یا بسته به مورد، برای تعیین جانشین داور فوتشده یا استعفاداده یا داوری که انتخاب او به دست شخص سوم ممکن نشده اقدام کند.
اگر با گذشتن این ده روز هیچ اقدامی صورت نگیرد، ماده میگوید بر اساس قسمت آخر مادهٔ قبل رفتار میشود. این ماده فقط به آن قسمت ارجاع داده و محتوای آن را توضیح نداده است.