این ماده میگوید در بعضی حالتها، رساندن (ابلاغ) متن رأی دادگاه به وکیل، بهعنوان یک ابلاغ درست و معتبر شمرده نمیشود. این حالت وقتی است که آن وکیل یا حق پیگیری پرونده در دادگاه بالاتر را نداشته باشد، یا اجازهٔ وکالت در آن دادگاه بالاتر را نداشته باشد، و در همان حال هم «وکیل در توکیل» نباشد؛ یعنی اجازه نداشته باشد برای آن کار وکیل دیگری را بهجای خودش تعیین کند.
به زبان سادهتر: اگر رأی صادر شده و قرار است به وکیل ابلاغ شود، اما آن وکیل اختیار و مجوز لازم برای ادامهٔ کار در مرحلهٔ بالاتر را ندارد و نمیتواند کسی را هم بهجای خودش بگذارد، این ابلاغ بیاعتبار است.
توجه کنید که این متن فقط همین حکم را بیان میکند و دربارهٔ اینکه در آن حالت ابلاغ باید به چه کسی انجام شود، یا اینکه آیا این ماده هنوز معتبر است یا تغییر کرده، چیزی نمیگوید.