این ماده دربارهٔ حالتی است که در یک دعوا چند نفر خوانده (یعنی چند نفر که علیه آنها شکایت مطرح شده) وجود دارد. در چنین حالتی، اگر برای یکی از این خواندهها موعد طولانیتری رعایت شود، همان موعد طولانیتر برای بقیهٔ خواندهها هم رعایت میشود.
به زبان سادهتر، با وجود خواندگان متعدد، همهٔ آنها از موعدی که بلندمدتترین است بهرهمند میشوند. متن ماده توضیح نمیدهد که این موعد چه نوع موعدی است (مثلاً مهلت پاسخ یا مهلت اعتراض) و تعیین نمیکند کدام موعد «طولانیترین» است؛ فقط حکم کلی را بیان میکند.