این ماده فقط یک تعریف ساده از واحدهای زمانی است که در قانون به کار میرود. میگوید وقتی قانون از «سال» حرف میزند، منظور دوازده ماه است؛ وقتی از «ماه» حرف میزند، هر ماه سی روز حساب میشود؛ «هفته» هفت روز است و «شبانهروز» بیست و چهار ساعت.
کاربرد این تعریف وقتی است که قانون یا دادگاه برای انجام کاری مهلتی تعیین میکند. با این حساب، معلوم میشود مثلاً مهلت دو ماهه یا یکماهه دقیقاً چند روز است.
این ماده فقط نحوهٔ شمردن زمان را روشن میکند؛ دربارهٔ اینکه مهلت از چه روزی شروع میشود یا اگر آخرین روز تعطیل باشد چه میشود، چیزی در همین متن گفته نشده و متن در این باره ساکت است.