این ماده دربارهٔ رایی است که دادگاه تجدیدنظر صادر میکند. بر اساس آن، کسانی که طرف تجدیدنظرخواهی نبودهاند نمیتوانند از این رای استفاده کنند؛ یعنی رای تجدیدنظر فقط برای همان طرفهای دعوا اثر دارد.
اما یک استثنا دارد: اگر رای صادره قابل تجزیه و تفکیک نباشد، یعنی نتوان آن را به بخشهای جداگانه تقسیم کرد، در این حالت رای به اشخاص دیگری هم که مشمول رای دادگاه بدوی بودهاند ولی خودشان تجدیدنظرخواهی نکردهاند، سرایت میکند.
نکته اینکه متن این ماده دربارهٔ شرایط «قابل تجزیه نبودن» رای توضیح بیشتری نمیدهد و اینکه در عمل چه رایی قابل تجزیه است یا نیست، در همین متن روشن نشده است.