این ماده میگوید دادگاهی که به پرونده در مرحله تجدیدنظر رسیدگی میکند، فقط اجازه دارد به همان بخشی از پرونده نگاه کند که به آن اعتراض (تجدیدنظرخواهی) شده است و دربارهٔ آن در مرحله نخستین (دادگاه بدوی) تصمیم گرفته شده است.
به زبان ساده، دادگاه تجدیدنظر پرونده را از نو و بهطور کامل بررسی نمیکند؛ دامنهٔ رسیدگی او محدود به همان موضوعی است که طرف مقابل به آن اعتراض کرده و در دادگاه اول دربارهٔ آن حکم صادر شده است.
این متن هیچ تبصرهای ندارد و به ماده یا مقررهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.