این ماده دربارهٔ کسی است که در یک پروندهٔ مدنی قرار است سوگند یاد کند — یعنی سوگندی که برای قبول یا رد ادعا خورده میشود. اگر این شخص برای انجام این کار (پذیرش یا رد سوگند) از دادگاه مهلت بخواهد، دادگاه میتواند به او مهلت بدهد.
این مهلت دو شرط دارد: اول اینکه به طرف دیگر پرونده ضرری نزند، و دوم اینکه فقط یکبار داده میشود. یعنی دادگاه نمیتواند چند بار پشتسرهم به همان شخص مهلت بدهد؛ در متن گفته شده «یکبار».
نکته مهم این است که این کار اختیاری است؛ متن میگوید دادگاه «میتواند» مهلت بدهد، پس دادن یا ندادن آن به تشخیص دادگاه بستگی دارد.