این ماده میگوید وقتی در یک پرونده مدنی به گواهی (شهادت شهود) استناد میشود، دادگاه است که تشخیص میدهد آن گواهی چه ارزش و چه تأثیری دارد.
یعنی قانون در همین ماده معیار یا میزان مشخصی برای ارزش گواهی تعیین نکرده و آن را به ارزیابی دادگاه سپرده است.
متن ماده فقط همین حکم کلی را بیان میکند و دربارهٔ اینکه دادگاه بر چه اساس یا با چه معیارهایی این تشخیص را انجام میدهد، توضیحی نمیدهد.