این ماده دربارهٔ سندی است که در دعوا ادعای جعل نسبت به آن مطرح شده است. دادگاه هنگام صدور حکم دربارهٔ اصل دعوا، باید دربارهٔ همان سند هم تصمیم بگیرد. اگر سند را جعلی نداند، دستور میدهد سند به صاحبش تحویل داده شود.
اگر دادگاه سند را جعلی بداند، باید مشخص کند که کل سند از بین برود، یا فقط قسمت جعلی روی سند باطل شود، یا کلماتی محو یا تغییر داده شود. اجرای این تصمیم دادگاه دربارهٔ سند، به قطعی شدن حکم ماهیت دعوا و گذشتن مدت درخواست تجدیدنظر یا ابرام حکم در مواردی که قابل تجدیدنظر است، وابسته است.
همچنین اگر بودن اسناد و نوشتههای مربوط به دعوای جعل در دفتر دادگاه لازم نباشد، دادگاه دستور میدهد این اسناد و نوشتهها به صاحبانشان برگردانده شود.