این ماده دربارهٔ «سازش» در دعوای مدنی است. میگوید اگر یکی از طرفین در دادگاه حاضر نشود، یا بعد از آمدن، پیشنهاد سازش را قبول نکند، این موضوع باعث نمیشود که راه سازش برای همیشه بسته شود.
یعنی طرفین میتوانند دوباره درخواست سازش کنند؛ چه از همان دادگاهی که قبلاً مطرح بوده، چه از دادگاه دیگری. متن ماده فقط همین را میگوید و توضیح نمیدهد که شرایط یا تشریفات این درخواست دوباره چیست، یا اگر بار دوم هم سازش نشد چه اتفاقی میافتد. تبصرهای هم در متن نیامده است.
همچنین این ماده به مادهٔ دیگری ارجاع نداده است.