این ماده درباره وضعیت سازش در دادرسی مدنی است. اگر طرفین برای سازش با هم تراضی کنند و در همین مسیر تعهدها یا گذشتهایی انجام دهند، اما سازش نهایی محقق نشود، آن تعهدها و گذشتها لازمالرعایه نیست.
به زبان ساده، صرف توافق مقدماتی برای سازش یا وعدههایی که در جریان آن داده شده، وقتی سازش به نتیجه نرسد، الزامآور باقی نمیماند.