این ماده درباره حالتی است که قرار تامین (از نوع تامین خواسته) اجرا شده باشد، اما بعداً با رای قطعی معلوم شود خواهان حق ندارد؛ یعنی دعوای او رد شود یا حقی برایش اثبات نشود. در این صورت خوانده میتواند ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ حکم قطعی، خسارتی را که از قرار تامین به او وارد شده، با ارائه دلایل از دادگاه صادرکننده قرار مطالبه کند. متن میگوید این مطالبه بدون رعایت تشریفات آیین دادرسی مدنی و بدون پرداخت هزینه دادرسی انجام میشود.
مفاد این تقاضا به طرف مقابل ابلاغ میشود تا اگر دفاعی دارد، ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ همراه با دلایلش مطرح کند. دادگاه در وقت فوقالعاده به دلایل طرفین رسیدگی میکند و رای مقتضی میدهد؛ متن میگوید این رای قطعی است. اگر خوانده در مهلت مقرر مطالبه خسارت نکند، وجهی که بابت خسارت احتمالی سپرده شده، به درخواست خواهان به او مسترد میشود.