این ماده دربارهٔ دو حالت خاص از بازداشت اموال غیرمنقول صحبت میکند: نخست وقتی «منافع» یک مال غیرمنقول بازداشت میشود (یعنی درآمد یا بهرهای که از آن مال به دست میآید، نه خود مال)، و دوم وقتی «محصول درو شده» بازداشت میشود (یعنی محصولی که از زمین برداشت شده است).
حکم این ماده این است که در این دو حالت، برای تعیین «حافظ» (شخصی که مسئول نگهداری مال بازداشتشده است) و همچنین در سایر موضوعهای مربوط، همان مقررات همین آییننامه اعمال میشود.
متن ماده کوتاه و کلی است و خودش جزئیاتِ نحوهٔ تعیین حافظ یا سایر موارد را بیان نکرده؛ فقط میگوید این موارد تابع همین آییننامه است.