این ماده میگوید وقتی کسی که در برابر سند رسمی بدهکار شناخته شده (متعهد)، برای اثبات پرداخت یا بیگناهی خود مدرکی ارائه میکند، اداره ثبت یا بخش اجرا نمیتواند آن را نادیده بگیرد. این مدرکها سه دستهاند: قبض اداره دارایی یا شهرداری برای مالیات و عوارض قانونی، فیش بانکی که نشان دهد بدهی به حساب طلبکار (متعهدله) واریز شده، و حکم دادگاه که نشان دهد او بریء شده است.
تکلیف اداره ثبت یا اجرا این است که پولهای پرداختشده را به حساب بدهی او بگذارد و مفاد حکم دادگاه را اجرا کند. فقط یک نکتهٔ خاص دربارهٔ فیش بانکی دارد: در این مورد باید از خود بانک هم تأیید بگیرد.
نکته: متن این ماده هیچ اشارهای به تبصره ندارد و ارجاع به مادهٔ دیگری هم در آن دیده نمیشود.