این ماده دربارهٔ زمانی است که کسی که در سند رسمی متعهد شده (یعنی پرداخت یا انجام کاری بر عهدهٔ او گذاشته شده) صغیر یا محجور باشد. صغیر یعنی کسی که به سن بلوغ نرسیده و محجور یعنی کسی که به دلیل مشخصی از نظر قانونی نمیتواند خودش در امور مالیاش تصمیم بگیرد.
در چنین حالتی، برگهٔ اجرائیه و بقیهٔ کارهای اجرایی به خود آن فرد ابلاغ نمیشود، بلکه به سرپرست قانونی او یعنی ولی (مثلاً پدر یا جد پدری) یا قیم او ابلاغ میشود. عبارت «حسب مورد» یعنی اینکه اینکه کدامیک از این دو مخاطب ابلاغ باشند، به وضعیت همان فرد بستگی دارد.
نکته: این ماده فقط حکم ابلاغ را بیان میکند و توضیح نمیدهد که صغیر یا محجور بودن چگونه احراز میشود یا ولی و قیم چگونه تعیین میشوند؛ متن در این باره چیزی نگفته است.