این ماده دربارهٔ حالتی است که کسی که در سند رسمی تعهدی به عهده دارد (متعهد) پیش از صدور برگهٔ اجرائیه فوت کرده باشد و طلبکار (متعهدله) بخواهد اجرائیه را به نام و علیه ورثهٔ او بگیرد. در این حالت، اجرائیه در همان محل زندگی متعهد فوتشده به ورثه «ابلاغ واقعی» میشود؛ یعنی ابلاغ باید بهگونهای باشد که واقعاً به خود آنها برسد.
اگر ابلاغ واقعی در آن محل به هر یک از ورثه ممکن نباشد، یا کسی که ابلاغ واقعی به او ممکن نشده، محل زندگی خود را اعلام نکند و طلبکار هم نتواند نشانی او را طوری پیدا کند که ابلاغ واقعی ممکن شود، در این صورت ابلاغ اجرائیه با رعایت مادهٔ ۱۸ که در همین متن به آن ارجاع شده، از طریق درج در روزنامهها انجام میشود.
تبصره هم دو نکته را میگوید: نخست اینکه اگر ابلاغ الکترونیکی ممکن نباشد و کار ابلاغ به مأمور سپرده شود، سازمان ثبت میتواند بر اساس مقررات از مأموران شرکت پست یا شرکتهای غیردولتی استفاده کند. دوم اینکه برای افراد ساکن خارج از کشور، ابلاغیه از سوی دفتر نظارت بر اجرای اسناد رسمی سازمان ثبت به وزارت امور خارجه فرستاده میشود تا طبق مقررات ابلاغ شود.