این ماده یک قاعدهٔ کلی برای شمردن مهلتها (مواعد) در تمام فصلهای این آییننامه تعیین میکند. طبق آن، روزی که ابلاغ انجام میشود و روزی که شخص اقدام میکند، جزو مهلت حساب نمیشود؛ یعنی مهلت از روز بعد شروع میشود.
همچنین اگر آخرین روز مهلت، تعطیل باشد، آن روز تعطیل به حساب نمیآید و مهلت تا روز بعد از تعطیل ادامه پیدا میکند.
این ماده اشاره میکند که این قاعده در «کلیه فصول این آئیننامه» کاربرد دارد، اما دربارهٔ دعاوی یا مهلتهای خارج از این آییننامه چیزی نمیگوید.