این ماده دربارهٔ مطالبات بانکهاست. طبق این متن، وقتی بدهکار (مدیون) مبلغی به بانک پرداخت میکند، اینکه از این مبلغ پرداختی چه مقدار مربوط به «اصل طلب» است، با خودِ بستانکار (یعنی بانک) است که تشخیص بدهد.
اگر بدهکار با این تشخیص بانک موافق نباشد و به آن اعتراض کند، مرجعی که این اختلاف را حل میکند «دادگاه صلاحیتدار» است. یعنی تصمیم نهایی دربارهٔ این اختلاف با دادگاه خواهد بود، نه فقط با بانک.