این ماده دربارهٔ حالتی است که سند رسمی وثیقه، یک پلاک مشخص و بنای واقع در آن باشد. اگر بعداً معلوم شود بخشی از این بنا روی زمین مجاور که مال شخص دیگری است قرار گرفته، آن قسمت از بنا که از پلاک مورد وثیقه بیرون زده است، مشمول مفاد سند شمرده نمیشود.
به زبان سادهتر: تخلیه و تحویل آن بخش بیرونزده، جزو کارهایی نیست که بر اساس این سند انجام شود و ادارات ثبت صلاحیت انجام آن را ندارند. این متن دربارهٔ تکلیف آن بخش بیرونزده که به زمین دیگری مربوط است، حکم دیگری بیان نکرده و فقط میگوید از قلمرو این سند و صلاحیت ادارات ثبت خارج است.