این ماده درباره رهن است و میگوید مرتهن (کسی که طلب او به وسیله رهن تضمین شده) تا زمانی که دین بر عهده راهن (بدهکار یا مالک مال در رهن) باقی است، میتواند از رهینه (مال در رهن) اعراض کند؛ یعنی از حق وثیقه خود صرفنظر کند.
اگر این اعراض قبل از صدور اجرائیه باشد، مرتهن باید در دفتر اسناد رسمی مربوط حاضر شود و توضیح را در ملاحظات ثبت سند بنویسد و آن را امضا کند؛ در این صورت اجرائیه با توضیح موضوع اعراض صادر میشود.
اگر اعراض بعد از صدور اجرائیه رهنی باشد، باید مراتب را کتباً به اجرا اعلام کند. رئیس اجرا پس از احراز صحت انتساب تقاضانامه، موضوع را به متعهد ابلاغ میکند و برابر مقررات اسناد ذمهای عمل میشود. تبصره هم میگوید با تنظیم صورتجلسه مزایده، حق اعراض از رهن از مرتهن ساقط میشود.