این ماده میگوید اگر مالی به عنوان وثیقه (گرویی) برای یک دین (بدهی) یا برای ضمانت در اختیار کسی قرار داده شود، ولی آن مال عنوان «رهن» یا «معامله با حق استرداد» را نداشته باشد، باز هم همه مقررات اجرائی مربوط به اسناد رهنی و معاملات با حق استرداد درباره آن اجرا میشود.
به زبان سادهتر: فرقی نمیکند که سند شما اسم «رهن» روی خودش داشته باشد یا نه؛ اگر مالی واقعاً برای بدهی یا ضمانت وثیقه شده باشد، مقررات اجرائی مربوط به رهن بر آن هم اعمال میشود.
منظور از «معاملات با حق استرداد» در همین متن توضیح داده نشده است.