این ماده اعلام میکند که ماده (۱۰۴) قانون مجازات اسلامی (مصوب ۱۳۹۲/۲/۱) اصلاح و یک تبصره به آن اضافه میشود، و سپس متن اصلاحشده را میآورد. بر اساس این متن، گروههای متعددی از جرائم «قابل گذشت» هستند: جرائم تعزیری مندرج در کتاب دیات و فصل حدّ قذف، جرائمی که به موجب قوانین خاص قابل گذشتاند، فهرست بلندی از مواد کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده) مصوب ۱۳۷۵/۳/۲، جرائم انتقال مال غیر و کلاهبرداری موضوع ماده (۱) قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاهبرداری، و همچنین شروع و معاونت در تمام این جرائم.
برای بعضی از این جرائم شرط گذاشته شده است: در مورد کلاهبرداری و جرائم منتسب به آن، شرط این است که مبلغ از نصاب مقرر در ماده (۳۶) این قانون بیشتر نباشد و بزهدیده وجود داشته باشد. در مورد سرقت موضوع مواد (۶۵۶)، (۶۵۷)، (۶۶۱) و (۶۶۵) کتاب پنجم، شرط این است که ارزش مال مورد سرقت بیش از دویست میلیون (۲۰۰.۰۰۰.۰۰۰) ریال نباشد و سارق سابقه مؤثر کیفری نداشته باشد. همچنین کلیه جرائم تعزیری درجه پنج و پایینتر که افراد زیر هجده سال مرتکب شوند، در صورت داشتن بزهدیده، مشمول تبصره (۱) ماده (۱۰۰) این قانون و ماده (۱۲) قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲/۱۲/۴ هستند و قابل گذشتاند.
تبصرهٔ این ماده میگوید حداقل و حداکثر مجازاتهای حبس تعزیری درجه چهار تا درجه هشت که در قانون برای جرائم قابل گذشت مقرر شده است، به نصف کاهش مییابد.