این ماده دربارهٔ وظیفهٔ «دادیار» در رسیدگی به تخلفات انتظامی قضات است. اگر دادیار در جریان بررسی یک پرونده متوجه شود که تخلف دیگری هم اتفاق افتاده، نمیتواند از آن بگذرد؛ باید آن تخلف تازهکشفشده را هم بررسی کند و دربارهاش نظر بدهد.
تبصرهٔ این ماده یک حالت خاص را روشن میکند: اگر همان کاری که انجام شده، علاوه بر تخلف انتظامی، عنوان جرم هم داشته باشد، مدارک مربوط به آن به مرجع صالح قضایی فرستاده میشود. یعنی رسیدگی انتظامی جای رسیدگی قضایی به جرم را نمیگیرد و پرونده برای آن بخش به مرجع مربوطه ارسال میگردد.
نکتهٔ قابل توجه اینکه در متن مشخص نشده «مرجع صالح قضائی» دقیقاً کدام مرجع است و تشخیص آن به عهدهٔ همین متن گذاشته نشده؛ متن فقط از ارسال مدارک به آن مرجع سخن گفته است.