این قانون دربارهٔ ممنوعیت آوردن، پخش کردن و استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره است. ماده ۱ این ممنوعیت را میگوید، اما استثناها را توضیح نمیدهد. ماده ۲ وزارت کشور را مأمور جمعآوری تجهیزات با نیروهای انتظامی یا بسیج میکند و تبصره آن از یک ماه فرصت از تاریخ تصویب برای جمعآوری تجهیزات موجود و سپس محکومیت استفادهکنندگان به مجازاتهای همین قانون میگوید؛ بدون اینکه در این متن آن مجازاتها مشخص شود.
ماده ۳ به وزارت کشور با هماهنگی وزارت اطلاعات تکلیف جلوگیری از ورود و توزیع تجهیزات صرفاً دریافت ماهواره، توقیف وسایل و معرفی عاملان به مراجع صالحه قضایی را میدهد. تبصره آن میگوید کالاهای ضبط و مصادرهشده در اختیار صدا و سیما قرار میگیرد، اما در متن کنار همین تبصره عبارت «منسوخ ۱۳۹۲/۱۰/۰۳» آمده است. ماده ۴ از وظیفهٔ دستگاههای فرهنگی برای روشنکردن اثرهای مخرب «برنامههای منحرفکننده» میگوید. ماده ۵ به صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اجازه ضبط و پخش برنامههای ماهوارهای را میدهد، فقط اگر با ارزشها و مبانی فرهنگ اسلامی و ملی مخالف نباشند؛ معیار تشخیص آن توضیح داده نشده است. ماده ۶ برخی دستگاهها مانند صدا و سیما، پست و تلگراف و تلفن و سازمانهای وابسته را مستثنی میکند و برای صدا و سیما معافیتهایی در واردات فرستندهها، تجهیزات تولید و پخش، لوازم یدکی و مواد اولیه تولید فیلم و سریال تعیین میکند. ماده ۷ میگوید دستگاههایی که برای وظایف قانونی خود به تجهیزات دریافت از ماهواره نیاز دارند باید از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با هماهنگی وزارتخانههای اطلاعات و پست و تلگراف و تلفن مجوز بگیرند.
ماده ۸ برای واردکنندگان، تولیدکنندگان و توزیعکنندگان تجهیزات دریافت از ماهواره، در صورت ضبط و مصادره اموال مکشوفه توسط دادگاهها، مجازات نقدی از ده تا یکصد میلیون ریال مقرر میکند و در ابتدای متن عبارت «منسوخ ۱۳۹۲/۱۰/۰۳» دیده میشود. ماده ۹ برای استفادهکنندگان، علاوه بر ضبط و مصادره اموال کشفشده، جریمهٔ نقدی از ۱۰۰/۰۰۰/۰۰۰ تا ۲۰۰/۰۰۰/۰۰۰ ریال تعیین میکند. بند «الف» حمل، نگهداری، نصب و تعمیر تجهیزات دریافت از ماهواره را ممنوع و مرتکبان را به همان جریمه محکوم میکند. در کنار عنوان «جزای نقدی» و بند «الف» تاریخ ۱۴۰۳/۰۳/۳۰ بهعنوان اصلاحی آمده است. بند «ب» از واریز وجوه جریمههای مواد ۸ و ۹ به خزانه و مصرف آن برای هزینههای اجرای این قانون و مقابله با تهاجم فرهنگی در اختیار وزارت کشور، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان صدا و سیما میگوید، اما همین بند با عبارت «منسوخ ۱۳۹۲/۱۰/۰۳» مشخص شده است.
ماده ۱۰ وظیفهٔ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با همکاری وزارت پست و تلگراف و تلفن و سازمانهای مرتبط را برای اقدام حقوقی و بینالمللی جهت محافظت از «مرزهای فرهنگی» و حفظ یکپارچگی خانواده در برابر برنامههای ماهوارهای «مخرب و مبتذل» بیان میکند و تبصره آن چاپ و انتشار آگهیهای تبلیغاتی که بهنوعی به استفاده از برنامههای ماهواره مجوز میدهد را توسط مطبوعات، صدا و سیما یا تبلیغات شهری ممنوع میکند؛ بدون ذکر مجازات متخلفان. ماده ۱۱ میگوید دولت از تاریخ تصویب قانون، حداکثر تا یک ماه باید آییننامه اجرایی آن را تهیه و تصویب کند. در متن درباره محتوای آییننامه، دستگاههای مسئول جزئی یا پیامد دیرکرد چیزی نیامده است. در مجموع، متن در چند جا مبهم است: موارد استثنای ماده ۱، مجازاتهای مورد اشاره در تبصره ماده ۲، معیار تشخیص در ماده ۵، شرایط و مدت مجوز ماده ۷ و منظور از «سازمانهای وابسته» در ماده ۶.