این ماده دربارهٔ ارثبردن زن و شوهر از یکدیگر بعد از طلاق است. اگر شوهر، زن خود را با «طلاق رجعی» طلاق بدهد و یکی از آن دو پیش از تمامشدن «عده» بمیرد، آنکه زنده مانده از متوفی ارث میبرد.
اما در دو حالت ارث نمیبرند: اول اینکه مرگ یکی از آنها بعد از پایانیافتن عده باشد، و دوم اینکه طلاق از نوع «طلاق بائن» باشد. طلاق رجعی طلاقی است که در آن شوهر میتواند در مدت عده به زندگی مشترک برگردد، و طلاق بائن طلاقی است که با آن رابطه زوجیت پایان مییابد و بازگشت بدون تشریفات جدید ممکن نیست.