این ماده دربارهٔ سهم همسر (شوهر یا زن) در ارث و نحوهٔ حسابکردن آن در کنار بقیهٔ وارثان مبحث دوم (وارثان طبقهٔ دوم) است. بر اساس آن، سهم همسر از «اصل ترکه» — یعنی از کل دارایی باقیمانده — برداشته میشود؛ نصف اصل ترکه برای شوهر و یکچهارم اصل ترکه برای زن. «فرض» در اینجا یعنی سهم ثابت و معیّنی که قانون تعیین کرده است.
همچنین بستگانی که از طرف مادر به میت میرسند — چه اجداد (پدربزرگ و مادربزرگ) و چه کلاله (بستگانی مانند خواهر و برادر و فرزندانشان) — سهم ثابت خود را از اصل ترکه میبرند.
اگر با وارد شدن سهم شوهر یا زن، کمبودی در سهم بقیه پیش بیاید، این کمبود بر دوش بستگان طرف پدر میافتد: یعنی کلالهٔ ابوینی یا ابی (خواهر و برادر تنی یا پدری و فرزندانشان) یا اجداد ابی (نیاکان طرف پدر). این ماده به مواد دیگر همین مبحث ارجاع میدهد، اما محتوای آن مواد را بیان نمیکند.