این ماده دربارهٔ وضعیتی است که بین ورثهٔ میت، هم برادر یا خواهرِ «ابوینی یا ابی» (یعنی کسی که از طرف پدر با میت مشترک است) وجود دارد و هم برادر یا خواهرِ «امی» (یعنی کسی که فقط از طرف مادر با میت مشترک است).
اگر فقط یک برادر یا خواهر امی باشد، او یکششم (سدس) ترکه را میبرد و باقی ترکه به برادران و خواهران ابوینی یا ابی میرسد که میان خودشان به همان روشی که در بالاتر (در همین متن) گفته شده تقسیم میکنند.
اگر برادران یا خواهران امی چند نفر باشند، یکسوم (ثلث) ترکه به آنها میرسد و آن را بین خودشان بهطور مساوی تقسیم میکنند و باقی ترکه به برادران و خواهران ابوینی یا ابی میرسد که میان خودشان طبق مقررات یادشده در بالاتر تقسیم میشود. متن به مقرراتی که «در فوق» گفته شده ارجاع داده، ولی خودِ آن مقررات در این متن نیامده است.