این ماده میگوید داراییهایی که از فرد فوتشده باقی میماند (که به آن «ترکه» گفته میشود) فوراً و بهطور قطعی به وارثان منتقل نمیشود. تا زمانی که بدهیها و تعهدات مالی مربوط به همان دارایی پرداخت نشده باشد، مالکیت وارثان بر آن دارایی تثبیت نمیشود.
به زبان ساده: اگر فردی از دنیا برود و بدهی داشته باشد، ابتدا باید بدهیهای او از داراییاش پرداخت شود و بعد وارثان میتوانند نسبت به آن دارایی مالک محسوب شوند. این ماده شرایط و جزئیات مربوط به نحوهٔ پرداخت بدهیها یا ترتیب و اولویت آنها را مشخص نمیکند و فقط این اصل کلی را بیان میکند.