این ماده دربارهٔ وصی شدن صغیر (کسی که به سن بلوغ نرسیده) است. بر اساس آن، میتوان یک صغیر را در کنار یک نفر کبیر (بزرگسال) به عنوان وصی تعیین کرد؛ یعنی وصی بودن صغیر بهتنهایی پیشبینی نشده، بلکه همراه با یک فرد بزرگسال امکان دارد.
در چنین حالتی، اجرای وصایا (انجام کارهایی که در وصیتنامه تعیین شده) با آن فرد کبیر خواهد بود، تا زمانی که صغیر به بلوغ و رشد برسد.
این متن توضیح نمیدهد که بلوغ و رشد چگونه احراز میشود و چه شرایط دیگری برای این نوع وصیت وجود دارد؛ این بخشها در این ماده مشخص نشده است.