این ماده یک حکم کوتاه و کلی است: میتوان مالی را وصیت کرد که در زمان وصیت کردن هنوز به وجود نیامده است. یعنی برای درست بودن وصیت لازم نیست مالی که دربارهٔ آن وصیت میشود، همان لحظه موجود باشد.
متن ماده فقط همین را میگوید و دربارهٔ جزئیات بیشتر — مثلاً اینکه اگر آن مال هرگز به وجود نیاید چه اتفاقی میافتد یا چه شرطهای دیگری لازم است — چیزی نمیگوید. بنابراین در این حد، متن روشن است، ولی بخشی از پرسشهای احتمالی دربارهٔ آن بیپاسخ میماند.