این ماده یک قاعدهٔ کوتاه و کلی است: کسی که وصیت کرده (به او «موصی» میگویند، یعنی وصیتکننده) میتواند از وصیت خودش برگردد؛ یعنی نظر خود را عوض کند و آنچه را وصیت کرده بود، پس بگیرد.
متن ماده توضیح نمیدهد که این رجوع باید به چه شکلی انجام شود، در چه زمانی ممکن است، یا چه آثاری دارد؛ فقط این حق را به موصی میدهد. همچنین معلوم نیست آیا برای همهٔ انواع وصیتها این حکم یکسان است یا نه، چون متن در این باره چیزی نگفته است.