این ماده دربارهٔ کسی است که «متولی» وقف است؛ یعنی مسئول اداره کردن مال موقوفه. بر اساس این متن، متولی نمیتواند تولیت (یعنی خودِ سمت سرپرستی وقف) را به شخص دیگری واگذار کند، مگر اینکه واقف (کسی که وقف را انجام داده) در خودِ متن وقفنامه به او اجازهٔ چنین کاری داده باشد.
اما یک حالت دیگر هم در متن آمده: اگر در وقفنامه شرط نشده باشد که متولی باید شخصاً و خودش کارها را انجام دهد (به این شرط «شرط مباشرت» میگویند)، در این صورت متولی میتواند برای انجام کارها وکیل بگیرد.
پس تفاوت مهمی در متن وجود دارد: سپردن خودِ سمت تولیت به دیگری، با وکیل گرفتن برای انجام کارها، دو چیز متفاوت است. متن فقط حالت اول را محدود کرده و حالت دوم را در صورت نبودن شرط مباشرت مجاز دانسته است.