این ماده میگوید اگر یک مال غیرمنقول که قابل تقسیم است، بین دو نفر مشترک باشد و یکی از این دو شریک، سهم خود را به قصد فروش به شخص سومی منتقل کند، شریک دیگر این حق را دارد که همان قیمتی را که آن شخص سوم (خریدار) پرداخت کرده به او بدهد و سهم فروختهشده را خودش مالک شود.
به این حق، «حق شفعه» و به شریکی که این حق را دارد، «شفیع» گفته میشود.
نکتهای که متن دربارهٔ جزئیات آن ساکت است: این ماده توضیح نمیدهد که این حق در چه مدت باید استفاده شود، از چه راهی باید اعمال شود، یا اگر چند خریدار یا چند شریک باشد چه میشود؛ فقط اصل این حق و نام آن را بیان میکند.