این ماده درباره «صلح» است. صلح نوعی توافق است که دو طرف با آن اختلاف یا موضوعی را با رضایت خودشان حل و فصل میکنند. طبق این ماده، اگر در صلح «تدلیس» رخ داده باشد، طرفی که فریب خورده حق دارد صلح را به هم بزند.
تدلیس یعنی فریب دادن طرف مقابل با پنهانکاری یا نشان دادن واقعیتی برخلاف حقیقت، بهطوری که او گمراه شود. «خیار فسخ» هم یعنی حق برهمزدن آن توافق؛ پس کسی که فریب خورده میتواند صلح را برهم بزند.
این متن کوتاه است و دربارهٔ جزئیات (مثلاً شرایط دقیق تدلیس یا شیوهٔ برهمزدن) چیزی نمیگوید.