این ماده حکم کوتاهی است: صلحی که در آن چیزی به عنوان عوض به طرف مقابل داده نمیشود، یعنی صلح بلاعوض، هم جایز است.
«جایز» در اینجا یعنی مجاز و درست شمرده شده است. متن ماده فقط همین را میگوید و دربارهٔ شرایط، تشریفات یا جزئیات بیشتر چیزی بیان نکرده است.
اگر بخشی از کاربرد یا آثار این نوع صلح برای شما مبهم است، متن این ماده بهتنهایی توضیح بیشتری دربارهٔ آن ندارد.