این ماده دربارهٔ یکی از حالتهای «کفالت» است. در کفالت، شخصی به نام «کفیل» تعهد میکند که در برابر شخص دیگری (که در متن «مکفولله» نامیده شده) مسئولیت چیزی یا کسی را بپذیرد.
این ماده فقط یک حکم کوتاه دارد: اگر مکفولله (همان شخصی که کفالت به نفع او یا در برابر اوست) فوت کند، همین فوت بهتنهایی باعث «برائت» کفیل نمیشود؛ یعنی کفیل با مرگ او خودبهخود از تعهدش آزاد نمیشود.
نکتهای که باید صادقانه گفت این است که متن ماده فقط همین یک جمله است و توضیح نمیدهد که بعد از فوت مکفولله، تعهد کفیل در برابر چه کسی و به چه شکلی ادامه پیدا میکند؛ این بخش در همین متن روشن نیست.