این ماده دربارهٔ این موقعیت است که کسی در ضمن یک «عقد لازم» تعهد میکند دین شخص دیگری را بپردازد. متن ماده میگوید در چنین حالتی، معلق کردن این تعهد به یک شرط، تعهد را باطل نمیکند.
مثال خود ماده این است: شخص تعهد میکند دین بدهکار را بپردازد، ولی تعهدش را به این شرط وابسته میکند که خود بدهکار دین را نپردازد. ماده صریحاً میگوید این نوع تعلیق، مبطل التزام نیست.