این ماده دربارهٔ حالتی است که چند نفر میخواهند برای یک شخص ضامن شوند. بر اساس این متن، ضمانت هر کدام از این افراد که «مضمونله» آن را قبول کند، صحیح است.
به زبان ساده، وقتی چند نفر برای یک بدهکار ضامن میشوند، صحت ضمانت به قبول کردن طلبکار بستگی دارد و ضمانت همان کسی که طلبکار قبول میکند درست است.