این ماده میگوید وکالت دو حالت میتواند داشته باشد: «مطلق» یا «مقید».
وکالت مطلق یعنی کسی را برای همهٔ کارهایش وکیل میکند؛ یعنی دامنهٔ وکالت، تمام امور موکل است.
وکالت مقید یعنی وکالت فقط برای یک کار مشخص یا چند کار معین داده میشود، نه بیشتر. این ماده فقط همین دو حالت را بیان میکند و دربارهٔ شرایط دیگر وکالت یا چگونگی تنظیم آن چیزی نمیگوید.